این جهان دریا وموج اند این بشر
رهسپاران در قفـــــــای یکـــــدگر
موج من گفتم نه موجی شــــــبنمی
سر به سر عمرت در این عالم دمی
شب نشسته صبح دم برخــاسته
می برندت زین جهان ناخواسته
این نفس دریاب با یک همنفس
تاکه موجت نفرموده است بس
این نفس فردا نمی آید به دست
پس به شادی بگذرانش تا که هست .
آدمـــک آخـــــرِ دنيـــــــاســـت، بخند
آدمـــک مـــــرگ هــمين جاست، بخند !
آن خـدايي کـه بـــزرگش خوانــــــــدي
به خـدا، مثـــل تـــو تنهــــــاست، بخند !
دستخطي کـه تــــــــو را عاشـــق کـرد
شوخــــــيِ کاغـــــذي مـــاسـت، بخنـد !
فکـر کن دردِ تـــــو ارزشـــمند اســت
فکر کن گريــه چـه زيبـــاست، بخنــد !
صبحِ فردابه شبت نيست که نيــــــست
تــازه انگــــار کـه فـــــرداسـت، بخند !
راستــي آنچـــه بـه يــــادت داديــــــم
پَر زدن نيست کـه درجــاسـت، بخــند !
آدمــــک نغمـــــهء آغـــــــاز نخـــوان
به خـــــدا آخــــــــــر دنيــــاسـت، بخند!
