تنها تر از نگاه من اینجا نگاه نیست

وقتی که پوچ می گذرد لحظه های من

وقتی که زرد می شود این لحظه های سبز

من پیر می شوم

از هر چه هست و نیست دگر سیر می شوم

عمری که رفته است

من ناب ترین لحظه های روشن تو را

انگار در میان دلم جا گذاشتم

من مرگ را میان خودم جا گذاشتم